Koffie met Zeezicht

Het is mijn vrije vrijdag. Kaat is in de creche aan het genieten van de vele schilderactiviteiten die thuis niet altijd kunnen. Na een ochtend gevuld met zwemmen, snel avondeten kopen en nog meer van dat rondrennen ben ik thuis ontsnapt. Normaal vul ik de namiddag met plezier met knutselen of haken maar het was me echt teveel. De buren hebben beslist om een muur neer te halen en ons stulpje ziet er uit alsof er een bom ontploft is. Een Kaatjesbom dan overal liggen kussens, knuffels en dekens op de grond. Onder die zachte vloervulling zitten dan weer venijnige duploblokjes verstopt. Wat heb ik toch een geluk dat dit uitzicht op me wacht op amper 5 min wandelen. Met een heerlijke koffie geniet ik van de herfstzon en het prachtige uitzicht. En die bom thuis die kan wachten!

Gebakken watjes

Kaatje is ziek en al 3 dagen zitten we samen binnen. We verlangen allebei naar frisse lucht. Maar omdat we echt nog niet naar andere kindjes mogen houden we ons binnen bezig. Ik wou al een tijdje de watjes uitproberen. De originele instructies kan je hier vinden. Maar het is eigenlijk heel simpel. Meng 1 cup bloem met 1 cup water. Verdeel in net zoveel potjes als je wilt en voeg voedselkleurstof toe aan de potjes. Kaat vond het heel fijn om de druppeltjes erdoor te roeren en de witte brei in een kleurrijke verf te zien veranderen. Dip dan de watjes in de kleurstof. Daarna leg je ze op een ovenschotel bedekt met bakpapier. Verwarm je oven voor op 150 graden en bak ze 45 min. Laat afkoelen. Daarna is het eigenlijk de bedoeling om ze uit elkaar te halen of met een hamer kapot te slaan en zo de zachte watjes terug te vinden onder het krokante laagje. Kaat was helemaal niet onder de indruk toen we er eentje kapot maakten. Ze ging ze vervolgens netjes in potjes leggen, per kleur sorteren en er gewoon wat mee spelen. 

Alle verf en watjes moeten op

Klaar om te bakken

Wat heerlijk slijmerige handjes

Gebakken watjes

Spelen met de watjes

Eitjes kleuren

Vandaag heb ik nog maar eens bewezen dat ik impulsief ben. Ik wil gekleurde eitjes maken. Kaat kan elk moment wakker worden maar toch wil het vandaag proberen. Ik kook snel mijn eitjes, 10 min voor hardgekookte eitjes en dan lees ik nog even de instructies bij Pink and Green Mama. De eitjes moeten afgekoeld zijn. Ik spoel ze nog eens onder koud water en hoop dat Kaat wat langer slaapt vandaag. Mijn eitjes zijn naar goede gewoontje gebarsten en ik stel me vragen bij de smaak als de azijn op het eitje komt.

Ik wil het eitje niet bedekken met azijn, ik maak een oplossing met voedselkleurstof een splash azijn en water. De kleuren zijn niet zo fel en als ik het eitje onder de kraan spoel na het drogen is vrijwel alle kleur weg, dus ik besluit ze niet te spoelen.

We werken met de drie hoofdkleuren, maar eigenlijk zijn er dat nog teveel. Kaat pipetteert rood op haar eitjes tot alle rood op is, daarna wordt een blauw en een groen/geel ei gemaakt.

Na het kleuren wil Kaat haar rode eitje opeten. Doordat er barsten in zaten was de kleurstof ook op het eitje terecht gekomen. Ik kan me voorstellen dat het marmer effect leuk kan zijn als je je eitje bewust breekt en heel snel de kleurstof erover giet. Ik at het blauwe ei op en er was geen azijn smaak in het eitje.

Kaat heeft er een volledig uur over gedaan om 3 eitjes te kleuren en er eentje op te eten! Voor mij een geslaagde activiteit.Volgende week proberen we nog eens voor echt dan met meer eitjes!

Oorbelletjes voor later

Al twee keer stond ik voor deze oorbelletjes in het MCA. Prachtig en Kaat houdt zo van haar konijntjes. Maar ze krijgt nog helemaal geen gaatjes. Ik heb mijn gaatjes gekregen voor mijn eerste communie van mijn oma. We gingen samen naar de juwelier. Die nam een kurk en een scherp zilveren ringetje. De kurk kwam achter mijn oor en het ringetje ging door mijn oorlel. Helemaal geen pijnlijke manier om gaatjes te prikken heb ik later ondervonden toen ik een extra gaatje liet schieten. In elk geval was het een leuke ervaring, ik mocht een ander paar oorbelletjes kiezen van oma, voor als de ringetjes eruit mochten. Het werder kleine zilveren vierkantjes met een steentje in het midden. 1 van de steentjes ging verloren toen ik ouder werd maar de oorbelletjes liggen veilig in Oostende. Misschien krijgt Kaat ze ooit wel met een nieuw steentje erin. De zilveren ringetjes liggen hier in mijn kast, ik gebruik ze met een andere set oorbellen. Want die ringetjes trokken op niks en ja de ringetjes die al bijna 30 jaar meegaan doen het nog prima met de scherpe punt. Die prikt wel eens in mijn oor als ik ze erin doe en dan denk ik aan de gaatjes die ik samen met oma liet prikken. Ik hoop als Kaat haar eerste oorbelletjes krijgt dat ze nog van konijntjes houdt! Ondertussen probeer ik eraan te weerstaan om met konijntjes in mijn oren op straat te gaan!

Mandje voor de Schoone Zus

Oma en Opa zijn op bezoek en ondertussen probeer ik het links rijden en links parkeren onder de knie te krijgen. Weinig me-time voorlopig.

Gelukkig is er af en toe 's avonds in de zetel nog eens tijd om een haakske te slaan. Deze rode wol daar stond al een tijdje de naam van mijn Schoone Zus op geschreven. Na een beetje inspiratie op pinterest te zoeken, kwam dit mandje tot stand. Hier kan je het patroon vinden. Mijn mandje is gemaakt met haaknaald 4 en dunner wol dus het is een klein schattig mandje geworden. Ideaal voor paaseitjes eigenlijk, behalve de kleur dan. Hier kan je het patroon voor de bloem vinden.

Het mandje heb ik gemaakt voor de verjaardag van de Schoone Zus en een zelfgemaakt kaartje moest er natuurlijk ook bij!

Bananenbrood

Het was weer eens tijd voor een bakmomentje. Kaat werd helemaal vrolijk toen ze de tafel vol zag staan met bakbenodigdheden. Eerst de bloem met een lepel in de cup scheppen. Ze werken hier officieel met het metrisch systeem. Maar babietjes worden vaak nog geboren in ponden en de recepten staan vol met cupmaten (die voor de suiker en bloem dus) Ik heb mezelf dan ook de matroesjka cups (M cups) cadeau gedaan en ik moet zeggen dat ik het best wel fijn vind om met cups te bakken. 

Daarna is het tijd om de banaan te pletten. Dat is een beetje moeilijk maar mama plet mee. Bij het toevoegen van de melk moet Kaat heel hard lachen want met melk knoeien wel dat mag anders niet. 

Dan samen alles onder elkaar mengen en proeven van het deeg. Kaat heeft het wat moeilijk want het deeg is zo lekker en toch moet dat in de oven voor ze er echt veel van mag eten.

De taart zelf is heerlijk, zo heerlijk dat ze al snel op is. Kaatjes papa smult er ook van. Het beloofde stuk taart geraakt niet bij de vriendin, dus volgende week komt er vast een nieuw bakmoment zodat de vriendin ook een stukje taart krijgt. 

Krijgen jullie er ook al honger? Hier is het recept!

125g ongezouten boter

120g suiker

2 eieren

160g volkoren bloem

75g witte bloem

4 rijpe bananen (heel rijp, zwart dus bijna)

60ml melk

1 tl natriumbicarbonaat

Verwarm de oven voor op 180graden

Vet een 22cm ronde bakpan in

Klop de boter en suiker met een mixer tot ze dik en bleek is

Voeg de eieren toe, 1 per 1

Roer voorzichtig de bloem onder het deeg

Plet de bananen in een aparte kom en voeg de melk en natriumbicarbonaat toe

Roer het bananenmengsel voorzichtig onder de bloem

Bak 50-60 min in de oven

Laat 5 min afkoelen in de bakvorm en laat dan verder afkoelen op een metalen rek.

Softies

Ik was helemaal verkocht toen ik Child's Own Studio ontdekte. Elke keer als ik een foto zie van een nieuwe softie smelt ik helemaal. Het concept: stuur een tekening op van je kind en je krijgt een pluchen beest terug. De details zijn echt geweldig! Ik kan niet wachten tot Kaat een leuke tekening maakt die we in een softie kunnen laten omzetten. De wachtlijst is echter enorm. Dit jaar was de wachtlijst in een paar uur helemaal opgevuld. Succes aan iedereen die volgend jaar een poging onderneemt om een softie te bemachtigen. En niet vergeten: geef de kinderen kleurpotloden!