Ocean Sensory Box

Kaat haar verjaardag komt er aan. Omdat we graag het verhaaltje van de mooiste vis van de zee horen gaan we dit jaar voor een visfeestje. Ik ben nogal geobsedeerd vissnacks aan het zoeken en visvormpjes maar Kaat is er nog niet zo mee bezig. Daarom wou ik haar enthousiast maken voor het zee thema. Vandaar dus de ocean sensory box. Eerst kleurde ik pasta, hoe ik dat deed kan je hier lezen. 

Ik kocht glazen decoratiesteentjes in de dollar shop en pailletten in het donker en lichtblauw. Onlangs kocht ik ook een zakje in de tweedehands speelgoed winkel met allemaal diertjes in. Gelukkig zaten er ook een heleboel zeediertjes in. De schelpjes kocht ik vorig jaar in een outlet winkel en er zitten ook een paar zelf gevonden schelpjes in. Kaat bracht de stenen vorige week mee van het strand. Ze moest ze zelf dragen maar was toch slim genoeg om haar emmertje aan mijn vriendin te geven. 

Octopus en oesters met parels erin

Schelpje zelf gevonden toen ik ging lopen

Een dag later vond ik een zakje met rode pastavisjes, die was ik helemaal vergeten, de doos ziet er nog leuker uit met de rode visjes. Nu is de doos voor Kaat die ondertussen ziekjes is en best wel wat verwend mag worden. 

Gekleurde Pasta

Een nieuwe sensory box in wording. Weken heb ik vanalles bij elkaar gezocht, ik weet zelfs niet meer wat ik allemaal gekocht heb. Maar op de een of andere manier lijkt de tijd weg te glijden en de pasta lag nog ongekleurd in de kast. Ik kleurde risoni deze keer. Hoewel ik de gekleurde rijst van vorige keer heel geslaagd vond bleef de geur van de handgel er toch wat inzitten. Kleuren met azijn daar had ik helemaal geen zin in want als die geur blijft hangen is het eerder een irritante sensory box en dat is niet de bedoeling. Dus deze keer voedselkleurstof en water. Het werd natuurlijk helemaal vochtig met water en geduld dat hebben we hier niet dus de pasta ging in de oven om te drogen op heel lage temperatuur.

Uit een kinderpasta met leuke diertjes zocht ik de visjes en die werden rood gekleurd, Kaat haar lievelingskleur en goed contrasterend met het blauw/groen van de rest van de pasta. Deze keer zal het dus een ocean world worden! 

Gehaakt vilt

Toen ik overlaatst een paar leuke bollen wol kocht, zei de verkoopster dat ik moest opletten, het zou gemakkelijk vilten als het in het wasmachien ging. Vilten daar had ik nog niet aan gedacht. Een weekendprojectje dus, ik haakte een kleine bloem. Die bloem ging in heel heet water met een paar druppels afwasmiddel en ik rolde de bloem tussen mijn handen tot ik geen haaksel meer kon zien. Even tussen een keukenhanddoek uitduwen en plat laten drogen en daar is mijn allereerste gevilte bloemetje. Ik voel een lichte verslaving aankomen maar eerst ga ik mijn handen insmeren met een goeie balsem. Volgende keer draag ik handschoenen!

Prik eens met een bloemetje

Kaatje is een moeilijke eter. Het is niet makkelijk om haar te overtuigen iets te eten, laat staan normale hoeveelheden. Tenzij we het over chocolade hebben want dat gaat er altijd in. Maar we hebben graag dat Kaatje gezond eet. Toen ik deze prikkertjes van lunchboxes with love tegenkwam had ik een idee. Vanaf nu eten we kleine stukjes met prikkers. 

Dezelfde namiddag wou Kaat geen druifjes tot ze de prikkers zag. Met die prikkers wou ze wel een hele kom druifjes eten. Een paar dagen later stond ze voor de tv met een bordje boterhammen met parmaham in kleine stukjes. Ineens pasten er 3 boterhammen in haar buikje. Dus er wordt nu vrolijk geprikt bij ons thuis!

Blij met kleurtjes

Gisteren was ik in de een superleuke winkel Akita. Heel veel kleurtjes, ik wou ook een kleurtje voor mezelf. Een felblauwe schotelvod. Vandaag ging ik terug naar de winkel want nu gooien we sponsen in de vuilbak en de schotelvod mag in het wasmachien! Ik koos 3 kleurtjes en Kaat de gele. Nu hebben we vrolijke kleurtjes in de keuken en zijn we weer wat milieuvriendelijker geworden! Blij met een schotelvod! Een mens kan toch van kleine dingen genieten.

Nog een Blog

Wat ben ik druk bezig met bloggen de laatste tijd. Ik blog nu al een tijdje voor flower child. Steeds vaker hoor ik mensen vragen had jij die blog geschreven? Dus het werd stilaan tijd om mijn handtekening onder de blog te zetten.

Ik ging aan de slag met washi tape en picmonkey. Niet echt geslaagd vond ik. Niet fel genoeg kleurtjes niet naar mijn zin.

Toen viel mijn oog op de nieuwe fluo crayons van Kaat. Het is een soort gelcrayon echt wel fijn om mee te kleuren, volgende keer als we naar 't stad gaan halen we de gewone kleurtjes ook! Leuke textuur, maar mijn stiftjes en balpennen wilden niet schijven op de vettige crayons. Potlood dan maar? Leuk in het echt maar digitaal, nee toch maar niet.

Ik kon de crayons niet uit mijn hoofd krijgen, een dikke laag blauw en dan een foto daarvan, dat zag er best leuk uit. Dan laten we daar picmonkey nog eens op los. Een uurtje beslissen over het lettertype en nog niet tevreden maar dit kan er voorlopig mee door. Tot we volgende week hopelijk tijd hebben om naar Little Paper Lane te gaan en iets te halen waar ik hopelijk een leuke signature mee kan maken. Er volgt vast wel nog een update! Nu even het ontevreden gevoel van me afschudden met een theetje en een koekje. 

Wil je de blog van flower child lezen, klik dan hier

Dekentje voor Aaron

Lieve Aaron, zo'n 1,5 jaar geleden vertelden je mama en papa dat je in mama's buikje zat. Wat leuk een neefje voor Kaat. Ik wist toen al dat je een heel speciaal plekje in mijn hart zou krijgen. Dus wou ik je iets geven dat voor altijd bij je zou zijn, een dekentje. Gehaakt had ik al niet meer sinds de lagere school. Het was even wennen maar snel had ik het weer onder de knie. Dan werd het een gezoek naar een patroontje en al gauw vond ik iets speels, een hexagoon. Kleurtjes dat was ook belangrijk. Tante Lara keek alvast in je kamertje en daar was groen en blauw te vinden. Mijn lievelingskleur werd er ook aan toegevoegd en ik ging aan de slag.

144 hexagoontjes werden gehaakt, in de zetel, in de auto en zelfs op vakantie. Ondertussen werd je geboren en werd ik niet alleen je tante maar ook je trotse meter! 

Op de biennale werden de alleerste hexagoontjes aan elkaar genaaid op de The Mending Project van Lee Mingwei, maar daar heeft je mama je al over verteld.

Het dekentje werd afgewerkt en uitgetest door je nichtje Kaat. Ze vond het helemaal goed en toen ondernam het dekentje een lange reis naar Belgie. Het dekentje kan je alvast verwarmen en hopelijk kan ik je binnenkort ook eens knuffelen!